Kva Moder Jord viste meg

[Evy-Ann]

I det siste har eg lese ein del bøker, der eg har fått lærdom om shamanisme og naturfolk sin måte å tenkje på. Så eg hadde brukt helga godt, lese og kosa meg, gått tur i naturen, og følte med knytt til alt rundt meg, frå den minste stein på vegen til måsa på himmelen .....
På ein av turane mine såg eg ein sofa som låg og duva i havet og slo mot steinane. Knall raud, puter som mangla, men like fullt, ein sofa, kasta i havet av nokon som ikkje såg seg bruk i den lenger.

Medan eg stod der og betrakta dette, lett surrealistiske synet der i havkanten, var det som Moder Jord sjølv slo av ein liten prat i mitt indre.
Orda som stod fram så klart for meg, var at her såg eg korleis mange mennesker tenkjer, kast frå oss det vi ikkje vil ha, og overlat til andre og rydde opp. Ei skremande likesele.
Vårt eigarskap til våre handlingar er svakt. Det vi gjer, treng vi ikkje ta ansvar for.....

Når eg gjer noko, så vil andre også bli berørt, enten det er ei direkte handling eller ein tanke. Moder Jord ba meg tenkje etter kor fråværande denne visdomen er hos mange.
Lærer vi borna våre å ta ansvar for det dei tenkjer, seier eller gjer, eller spring vi til for å "forsvare" avkommet vårt eller oss sjølve?

Klarer eg å lære son min at Moder Jord er av hengig av at vi speler på lag, at vi viser ho respekt og tar vårt ansvar for at alt blir harmoni og likevekt?

Moder Jord ville lære meg noko. Ho ville bevissgjere meg og vise meg noko som mange har gløymt, eller faktisk aldri har lært.
Eg takker for visdomen og påminninga eg fekk.

[Evy-Ann]

Takk for kommentarane.
Enig med deg Vibeke at lukka må kome frå innsida av oss, og dei opplevinga vi finn att der. Du seier det også så vakkert Turid, at det ekte kjem frå lyset i oss sjølve :-)
Takk begge to for dei fine orda.

[Turid Løite]

En vakker historie :-)
Vi trenger alle å bli minnet på dette. Vår bruk og kast mentalitet må snus. Materielle ting gir oss kun en midlertidig glede, mens den ekte gleden kommer fra lyset og kjerligheten i oss selv.
klem Turid

[Vibeke Sonora Mykkeltveit]

Det var en fin historie til ettertanke. Enig med deg i at vi må ta mer ansvar og ikke kaste ting som er gamle bare fordi de er gamle eller ikke passer inn designmessig. Har selv vært på den reisa, men fant ut at det spilte ingen rolle for den store vedvarende lykkefølelsen. Den må komme innenifra.